5. "Ohayo Shi~chan"

-Nie, o nie ja nie będę pracować tak jak ty myślisz-fuknęłam krzyżując ręce na piersiach.-Oj Mariś jakoś musisz przetrzymać. Dasz radę-zachichotała, przewracając oczyma.-Ty już od razu jesteś na "nie",  a nawet nie wiesz o co chodzi.
-Chyba wolę nie wiedzieć-warknęłam.
-Nie, to nie to o czym ty myślisz~zaśmiała się, kręcąc głową z politowaniem.-Już wszystko załatwiłam, więc nie masz wyboru, po za tym otrzymałaś ode mnie sporo różnych rzeczy. Tak spłacasz dług.
-A co ja mam tutaj do powiedzenia ?!-wrzasnęłam, uderzając pięścią o biurko.
-Zastanówmy się... Może nic ?-zapytała retorycznie brunetka, uśmiechając się słodko, ale teraz jakoś nie rozczulało mnie to. Miałam ochotę zabić.
-Ależ ona się do tego nie nadaje-mruknął jakiś znajomy mi już głos. Jednak postać "ów" osobnika nadal nie chciała wyjść z ukrycia, więc pozostawała w cieniu, ale tą energię trochę zdążyłam już poznać.
-Sam się do niczego nie nadajesz-warknęłam pod nosem, po czym wcięłam z biurka Mai jakąś książkę i rzuciłam nią w ciemność. Dało się usłyszeć huk i przekleństwo w moim kierunku.
-Rozwalisz mi zamek!-wrzasnęła Maja udając obrażoną i wkurzoną. Nie rozwalę... Jak na razie ucierpiał tylko raz Hotaru, jakiś nóż, filiżanka, kubek, wazon, regał i książka... No i Hao, ale on nie jest częścią zamku. Jest nikim.
-Powinien Cię za to zabić-warknął ten fioletowłosy, stojąc za mną.
-Przykro mi-rzuciłam od niechcenia, machając ręką na znak olewki.
-Derksen, jak widzisz nadaje się do tej roboty~!-mruknęła. Obecnie stałam odwrócona do nich przodem i widziałam, że zostawiłam "ładny" ślad po spotkaniu ze mną i książeczkami.
-Chyba aż za dobrze-no chyba jednak, powinnam przeprosić. Może, ale jakby nie zaczynał to by nie oberwał, ale t ja na niego wpadłam więc...
Ech dobra, chyba jednak wyjdzie na niego.
-Gomen (Przepraszam). Derksen ?-szepnęłam, pytając się czy dobrze zapamiętałam.
Dopiero teraz go przecież poznałam.... Jednak wydaje mi się jakbym kiedyś już tu była, ale to może tylko jakieś złudzenia ?
-To wspomnienia-mruknął czerwonooki, lekko się uśmiechając. Co prawda nie był to pozytywny gest, gdyż był przepełniony pogardą i kipną, ale mi to jakoś odpowiada, Inni też tak na mnie patrzyli i patrzą... Jestem przyzwyczajona do tego, że jestem zerem.
-Szanuj prywatność-odpowiedziałam, mierząc go obojętnym wzrokiem. Teraz wszystko było mi już obojętne....
-No to skoro tak i już się nie kłócimy o robotę, to niedługo jedziemy do Ikebukuro-oznajmiła dziewczyna.
-On też?-tu wskazałam na wcześniej minionego demona.
-Tak ja też z wami niestety muszę jechać-westchnął zażenowany.
-Ależ Derksen sam chciałeś~stwierdziła brunetka nadal uroczo się uśmiechając do fioletowłosego.
-Myślałem, że weźmiesz kogoś bardziej odpowiedniego...
-Ona się nadaje, zobaczysz ! Po za tym, jest mi coś winna, a ja jej~ Nawet ją polubiłam, nawet, a po za tym Derksen przecież i tak znasz ją od dawna, więc nie marudź. Sam się zgodziłeś~
-Niestety masz rację-westchnął, ja się tylko temu przyglądałam. Nie wiem łeb mi rozsadzało, jakbym cegłą oberwała.
-Jesteś spakowana ?-po chwili usłyszałam pytanie skierowane w moją stronę.
-Oczywiście-prychnęłam ironicznie, ale co miałam niby pakować? Mam ciuchy od Mai i jedne swoje, które są zniszczone, glan jednak je teraz noszę no i nóż również mam przy sobie. Co najwyżej w "moim" pokoju zostały dwie pamiątki po siostrze i rodzinie...

****
-Nie wierzę, że się zgodziłam-westchnęłam, stojąc przed wieżowcem wraz z Mają i Derksenem. Patrzyłam na ten wielki budynek z przerażeniem, że ludzie mogli skonstruować coś tak brzydkiego~
-Nie miałaś nic do gadanie-mruknął chłopak, a ja chciałam już mu "podziękować" za te komunały, ale jakoś się powstrzymałam, a jemu wciąż nie schodził z ust ten ironiczny uśmieszek.
-Mari! Mari rusz się!-usłyszałam głos dziewczyny. Czemu ona kocha się nade mną znęcać psychicznie ? Dajcie odpocząć...
Wjechaliśmy windą na ostatnie piętro, gdzie jakiś "ochroniarz" zapytał Maję czego tu szukamy. Ona spojrzała na niego pogardliwie, po czym odpowiedziała chłodno.
-Izaya nie będzie zadowolony, że nas zatrzymujesz-od razu się odsunął i gdzieś pobiegł, przepraszając najmocniej za zamieszanie.
Moi "współtowarzysze" tylko prychnęli, po czym weszliśmy do jakiegoś gabinetu.
-Ohayo Aly~chan !-tak to ta sama osoba, z którą Asakura rozmawiała wczoraj.
-Ohayo Izaya~kun, przyprowadziłam kogoś do pomocy-powiedziała, po czym kiwnęła głową do Derksena, który położył na blacie jakąś teczkę.
-Hym ciekawe... A więc Ohayo Shi~chan, zaraz wszystko Ci wytłumaczę co i jak~!-oznajmił.
Chyba wolę nie wiedzieć "co i jak"....